donderdag 20 september 2018

Week tegen pesten

Bij ons helpen vierdejaars leerlingen om leerlingen die zich gepest voelen te begeleiden. Lees hun verhaal.

Leerling 1

Ik wil helpen bij de week tegen pesten omdat ik vroeger zelf mensen heb gepest. Ik weet eigenlijk niet zo goed waarom ik het deed of hoe het begon.  

We hadden een jongen bij ons in de klas en die was altijd wat onhandig. Ik was niet de enige die hem pestte, er waren nog 4 anderen. Ik weet nog wel dat toen het echt erg begon te worden dat ze in zijn gezicht tufte en hem elke dag "plaagden" dat ik begon te beseffen dat dit pesten was en niet plagen.

Ik durfde niet te stoppen omdat ik bang was dat ze mij dan gingen pesten en dat zei ik ook tegen die jongen.

Maar op een dag stopte ik er mee en stuurde ik een brief dat ik er mee ging stoppen en hem ging helpen. En toen werden we na een week vrienden en langzamerhand stopte iedereen met hem pesten behalve een jongen. Die ging nog wel wat langer door maar die zat thuis ook in een vervelende situatie dus ik denk dat dat zijn reden was. Uiteindelijk stopte hij ook.

Leerling 2

Waarom ik het belangrijk vind om mee te helpen in de anti pestweek: ik vind het belangrijk dat iedereen op school zich zelf kan zijn zonder zich onzeker te voelen en dat iedereen kan zeggen en doen wat hij/zij wil. Onzeker zijn is helaas iets waar heel veel jongeren last van hebben, wat eigenlijk helemaal niet nodig is, iedereen is gewoon mooi en slim op zijn eigen manier, ook al maken mensen soms opmerkingen. Dat moet je gewoon proberen te negeren ook al is dat heel moeilijk. laat hun woorden jou niet raken! Dat is de reden waarom ik onze videoclip ook heel leuk en leerzaam vond om te maken! Hopelijk hebben jullie hier iets aan.

Leerling 3

Ik ben altijd al een onzeker meisje geweest op de basisschool als ik bijvoorbeeld nieuwe kleren had gekocht of me haar anders deed was ik altijd bang voor wat anderen er van zouden vinden ik was bang dat ze het lelijk vonden of dat ze het zo grappig vonden dat ze er wel om moesten lachen maar waar is dat voor nodig iedereen is anders en dat maakt ons uniek en dat heb ik na de basisschool zeker geleerd dat je niet onzeker hoeft te zijn en je er zeker nooit alleen voor staat  want iedereen is mooi van binnen en ieder persoon is speciaal op zijn of haar manier

Leerling 4

Op de basisschool kon ik eigenlijk niet mezelf zijn zonder uitgelachen of nagekeken te worden. Ook durfde ik niet om te kijken naar de mensen waar ik voorbijliep omdat ik wist dat ze wel iets over mij te vertellen hadden. Hoe ik eruit zag, dat ik anders was dan de rest, en dat heeft mij die tijd erg naar beneden gehaald.

Tot ik op cursus was geweest. Daardoor ben ik dingen op gaan bouwen en meer in mezelf gaan geloven en meer dingen ontdekt die ik zelf nooit had verwacht van mezelf. Bijvoorbeeld dat er ook een hele sterke en positieve kant aan mij zit.

En een sterke en positieve kant heeft iedereen, ook heb ik daar geleerd hoe je je zelf kan helpen om naar je gevoel te luisteren en van jezelf te leren houden. En geloof me dat is zo belangrijk! Liefde voor jouw lichaam en jouw leven. Ook al zijn er ups en downs... iedereen heeft zijn manier waarop het opgelost kan worden. En onthoud: jij staat er nooit alleen voor!!  

Vraag eens aan jezelf? Wat boeit dat nou? Als jij je fijn voelt met paars haar of de schoenen die je draagt. Who cares! Jij bent jij en jouw familie en vrienden houden van jou zoals je bent, dus verander alsjeblieft niet voor een ander, daar ben je te mooi voor <3

Leerling 5

Vroeger was ik altijd al een buitenbeen, en ik was ook altijd alleen in de pauzes. Ik sprak ook nooit iets af na school, dus was eigenlijk altijd alleen. Maar ik was ook een heel stil en onzeker persoon, als ik dan bijv. mensen in een speeltuintje zag hangen fietste ik al om, bang dat ze dingen zouden roepen. Omdat ik in hun ogen anders was en dik was, vanaf dat ik hier op school kwam heb ik mensen leren kennen  waar ik mezelf bij kan zijn omdat zij me respecteren en accepteren zoals ik ben!

Daardoor ging ik me minder onzeker voelen en durfde meer mezelf te zijn, ik ging mijn eigen style aannemen en omdat ik daar gelukkiger van werd, ging ik me minder focussen op wat mensen van me vonden of dachten en meer op wat ik wil doen en wie ik ben.

Ik ben nooit een prater geweest en nu nog steeds niet, maar omdat ik mensen om me heen had die ik kon vertrouwen kon ik hen vertellen hoe ik me voelde en dat heeft me ontzettend geholpen!

Dus als je ergens mee zit, groot of klein er zullen altijd mensen voor je zijn! Denk aan bijv je ouders, vrienden of mensen hier op school, en wij zijn er ook om jullie te helpen en te steunen in de vervolgstappen om jezelf te kunnen zijn want dan voel je je pas fijn!!

Deel deze pagina opDelen